Ik deed in de lente mee met de illustratie wedstrijd van Lemniscaat 'Picture This!'.
De opdracht was om drie illustraties te maken bij een (zelfverzonnen) verhaal.
Ik koos voor een zelfgeschreven verhaaltje:
Ik heb je gevonden
Ava hield van verzamelen.
Stenen, stukjes zeeglas, lege schelpenhuisjes, maar ook dopjes van
flessen, touwtjes, elastiekjes en andere bijzondere dingen die waren kwijtgeraakt.
Ze had er een neus voor, zei mam. Alles wat ze vond nam ze mee in haar mandje, en thuis
kreeg het een plekje op een van haar planken.
Het was een mooie dag in maart.
Ava was de hele middag met pap en mam bij zee geweest.
Niet ver bij hun huis vandaan lag een prachtig stenen strand. Elke dag spoelden daar allerlei
voorwerpen aan en ze lagen zomaar voor het oprapen.
Daar vond ze hem.
Het was alsof de kleine steen daar speciaal voor haar was neergelegd.
Het was niet bepaald de mooiste steen, er was een gek gezichtje op getekend,
maar toch vond Ava hem vanaf het moment dat ze hem zag bijzonder.
Ze stak hem in haar zak en voelde zich gloeien van geluk.
Vanaf die dag ging de steen overal mee naar toe.
Tot het gebeurde…
De steen verliet Ava.
Ze zocht en zocht en zocht.
Pap en mam zochten mee. Maar hij werd niet gevonden.
De steen kon Ava ook niet meer vinden.
Hij lag daar een hele poos alleen in de berm.
Tot... er weer beweging in kwam.
Hij rolde en rolde, en tolde en vloog heel hoog. Tot hij weer viel en verder bewoog.
Hij werd gevonden en weer kwijtgeraakt. In zakken gestopt en donkere holen in getrokken.
Hij werd nat en ook weer droog. Hij bleef soms even liggen, tot iets hem weer op zoog.
Maar nergens bleef hij zo lang als bij Ava.
Ieder weekend ging Ava met pap en mam naar de zee, maar de steen vonden ze niet meer terug.
Het werd weer lente.
De bomen werden groen en overal rook je de vlierbloesem.
Ava fietste met pap door het bos, toen ze plots iets zag schitteren, zo maar in het holletje van een boom.
Ava voelde zich warm worden, toen ze zag wat daar lag.
Haar handen tintelden van blijdschap.
Wat een bijzondere steen.
En het was alsof hij daar speciaal voor haar was neergelegd.
Dank aan de jury Sophie Pluim, Jan Jutte en Miriam Bos,
want ik ben een van de drie winnaars (samen met Wieteke Opmeer en Su Ekin Demir) van deze wedstrijd!
Heel bijzonder!
Kijk hier de catalogus om de werken van de andere (internationale) winnaars te bekijken!